Figürlerin yüzleri birbiriyle birleşmiş. Bu klasik felsefede “ ben ve öteki”ayrımının çözülmesi,öznenin nesneyle bütünleşmesini simgeler.Burada Hegel’in “ kendini başkası aracılığıyla tanıma” düşüncesi veya Mevlana’ nın “ sen ,sensin ama sen değilsin” yaklaşımı hissedilir.Bu birleşme ,aynı zaman da kendilik bilincinin gelişimini simgeler. İnsanın içinde ki eril ve dişil yanlar barışıp birleştiğinde “ tamlık “ oluşur.